یکشنبه, ۲۹ مرداد, ۱۳۹۶ - August 20, 2017

پیغام خطا

Notice: Undefined property: view::$exposed_input در views_plugin_display_attachment->attach_to()‎ (خط ۲۳۰ در ‎/home/sporteps/public_html/roozafarin.com/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_display_attachment.inc).

تغییر ذائقه شغلی کارجویان و ناکارآمدی بنگاه‌های کاریابی

نسخه PDFنسخه PDF
تغییر ذائقه شغلی کارجویان و ناکارآمدی بنگاه‌های کاریابی

به گزارش خبرگزاری مهر، مقامات دولت تدبیر و امید معتقدند مسائل امروز بازار کار با مشکلاتی که در دهه‌های گذشته بوده تفاوت کرده و به بیان دیگر بیکاری پیچیده‌تر شده است. دیگر افراد بیکار تنها در جستجوی یک شغل نیستند و ویژگی‌های کار نیز برایشان مهم است.

در واقع اغلب افراد به همان میزان که به دور ماندن از بیکاری اهمیت می‌دهند، به همان نسبت نیز به ماهیت شغل، جایگاه اجتماعی، اسم و رسم شغل، میزان حقوق و مزایای آن و برخی مسائل مرتبط با شغل نیز اهمیت می‌دهند که به صورت کلی چیز بدی نیست ولی آفت‌هایی را نیز برای کشور به همراه خواهدداشت.

بر پایه این گزارش، در شرایط فعلی بازار کار که صدها هزار جوان در جستجوی شغل هستند، دشواری پیدا کردن یک کار با امنیت شغلی مناسب، دارای حقوق و مزایای قابل اعتنا، قرار گرفتن در رده‌های شغلی خوب اجتماعی و موضوعاتی از این دست نیز باعث شده تا صف درخواست برخی شغل‌ها طولانی و از آن‌سو صف حضور در برخی دیگر از مشاغل به کلی خلوت و خالی از متقاضی بماند.

این مسئله باعث شده تا در طول یکی دو دهه نیروی متقاضی کار جامعه در برخی رشته‌ها و تخصص‌ها به طرز قابل توجهی افزایش یابد و از آن‌سو، نیروی آماده برای انجام برخی مشاغل کاهش یابد. اگر صف حضور در برخی رشته‌های دانشگاه‌ها را با برخی دیگر از رشته‌ها مقایسه کنیم، غفلت سیاست‌گذاری و تبلیغات اداره‌کنندگان جامعه در مورد شناساندن و معرفی بسیاری از مشاغل مورد نیاز کشور و ایجاد جذابیت‌های کاذب در برخی مشاغل دیگر را به خوبی درک خواهیم یافت.

ایجاد جذابیت کاذب در برخی مشاغل

کارشناسان بازار کار همواره بر این نکته تاکید می‌کنند که برخی افراد حاضرند سال‌ها بیکار بمانند و رنج آن‌را به تن بخرند اما حتی حاضر نیستند فعالیت خود را از یک شغل سطح پایین‌تر شروع و آن شغل را امتحان کنند.

این مسئله طی یکی دو دهه اخیر بر نحوه انتخاب رشته‌های دانشگاهی جوانان نیز به خوبی خود را نشان داده است به نوعی که همیشه صف ورود به دانشگاه در برخی رشته‌های دارای جایگاه اجتماعی شلوغ و پُرترافیک و صف برخی دیگر از رشته‌ها خلوت بوده است.

البته بیان این مسائل نافی غفلت سیاست‌گذاران و دولت‌ها و عدم شناخت برنامه‌ریزان از نیازهای بازار کار کشور نیست، چرا که دولت‌ها باید در طول سال‌های فعالیت خود سرمایه‌گذاری‌های مناسبی را در این بخش انجام می‌دادند و بخش خصوصی را نیز برای فعالیت در عرصه اشتغال‌زایی تشویق می‌کردند تا امروز کشور با انبوهی از تقاضای پاسخ نگفته برای کار مواجه نباشد.

جدی نگرفتن مسئله بیکاری در طول سالیان متمادی از سوی دولت‌ها، عدم سیاست‌گذاری‌های مناسب و هدایت منابع به سمت طرح‌های موقتی و ضربتی و تدوین مقررات دست و پاگیر برای سرمایه‌گذاران عرصه تولید نیز در این بخش مزید بر علت است. همچنین ناتوانی در هدایت درست تقاضاهای شغلی به سمت حِرَف گوناگون و تنها باز گذاشتن درهای دانشگاه‌ها برای تولید مدارک کاغذی نیز دلیل دیگری بر شکل‌گیری صدها هزار بیکاری برای نیروهای بالقوه و در نتیجه کاهش توان برخورداری کشور از امکان فعالیت اقتصادی بخش مولد جامعه است.

به عقیده برخی کارشناسان بازار کار، امروز دسترسی به اطلاعات و وجود ارتباطات فراوان اجتماعی، همچنین شناخت ماهیت مشاغل گوناگون و اطلاع از جایگاه‌های احتمالی مشاغل، بالا رفتن توقع جامعه از شغل و درآمد، گرایش به زندگی شهرنشینی و لوکس و مسائلی از این دست باعث شده افراد جستجوی شغل را نیز به نحو خاصی پیش ببرند. این جستجوها حتی در خارج از مرزهای کشور نیز صورت می گیرد و افراد گاهی برای کسب یک موقعیت شغلی مدنظر خود حاضر می‌شوند فرسنگ‌ها از سرزمین خود دور شوند.

غفلت سیاست‌گذاران از احتمال بروز بحران بیکاری

اما شاید در گذشته پدران ما آسان‌تر از امروز به حضور در مشاغل گوناگون رضایت می‌دادند و با درآمدهای کم نیز زندگی خود را اداره می‌کردند، اما ما امروز نه تنها از چنین توانایی‌هایی برخوردار نیستیم، بلکه توقعات فراوانی  هم از مشاغل خود داریم.

ما می‌خواهیم مشاغلی داشته باشیم که درآمد راحت برای ما به ارمغان بیاورد و از سویی نیز در جامعه به عنوان فردی موفق شناخته شویم که البته در جستجوی موفقیت بودن ذاتا چیز بدی نیست، ولی وقتی توقع ما را از زندگی و شغل بالا ببرد، آنگاه مایه دردسر خواهد شد.

به صورت کلی، بالاتر رفتن سطح سواد مردم باعث شده تا جامعه ایرانی امروز با جامعه دهه های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ تفاوت های چشمگیری داشته باشد. به بیان دیگر بالاتر رفتن سطح سواد جامعه و آشنایی به علوم مختلف از سوی جوانان باعث شده تا نوعی رقابت در به دست آوردن مشاغل مدیریتی و بالا شکل بگیرد و تقاضا برای مشاغل ساده به حداقل خود برسد تا جایی که امروز کشور با مشکل نیروی کار ساده و شغل در این بخش مواجه نیست و آنچه که از آن به عنوان بحران بیکاری نامیده می‌شود، مربوط به افرادی است که دست‌کم ۲ سال از عمر خود را در دانشگاه‌ها گذرانده‌اند.

ممکن است بسیاری از بیکاران با خواندن این مطلب بگویند حاضرند به هر شغلی که بتوانند روی آن حساب کنند وارد شوند ولی به هر دری می‌زنند، درها به رویشان بسته است و کار به جایی رسیده که دیگر به نوع شغل فکر نمی‌کنند و فقط می‌خواهند از وضعیت نامناسب بیکاری خارج شوند و دیگر جایگاه اجتماعی شغل و سطح زندگی و از اینجور حرف‌ها برایشان اصلا مهم نیست.

چرا فکر می کنیم در جایگاه شغلی خود قرار نداریم؟

هرچند میل به پیشرفت و حضور در جایگاه‌های بهتر اجتماعی پذیرفتنی است و نمی‌توان به خاطر آن جامعه را سرزنش کرد؛ اما در مسئله بیکاری و بحران بیکاری کارجویان فارغ‌التحصیل دانشگاهی، کشور با مسئله ای روبرو است که طی آن جوانان قبل از حضور در مشاغل مختلف و آزمودن خود در حرفه‌های گوناگون، مشاغل فراوانی را مناسب جایگاه تحصیلی و شان خود نمی‌بینند و این آفت تحصیلات دانشگاهی برای کشور است.

بنابراین این مسئله باعث شده تا افراد هم سخت شغلی را به دست آورند و هم اینکه سخت به شغلی دلگرم باشند. این روحیه که در وجود تقریبا همه ما وجود دارد باعث می‌شود تا در موقعیت شغلی خود تلاش کافی را نداشته باشیم و بخش قابل توجهی از جامعه همیشه فکر می‌کنند در جایگاه واقعی خود قرار ندارند که می‌تواند به صورت مستقیم در بهره‌وری نیروی کار تاثیرگذار باشد.

علی ربیعی وزیر کار که پیش از این درباره تغییر ذائقه جامعه و کارجویان سخن گفته است به تازگی اعلام کرد در سال گذشته ۲۰۰ هزار به کارگماری توسط دفاتر کاریابی کشور صورت گرفته که از این تعداد، ۱۰۰ هزار مورد منجر به استعفا و خروج از کار شده است.

البته وزیر کار نگفت که بکارگماری کاریابی‌ها با چه کیفیتی بوده و چه نوع مشاغلی به افراد پیشنهاد شده بود که ۱۰۰ هزار مورد آن منجر به بازگشت شده است. متاسفانه یکی از اقدامات نامناسب دفاتر کاریابی در سال‌های اخیر، معرفی افراد جویای شغل به کارفرمایان بدون در نظر گرفتن میزان مهارت و توان‌مندی‌های افراد و یا درخواست کارفرمایان است که این مسئله باعث شده تا میزان مراجعه کارفرمایان به این دفاتر برای جذاب نیرو به طرز محسوسی کاهش یابد.

به این مطلب امتیاز بدهید: 
امتیاز شما: هیچکدام (۱ vote)

دیدگاه‌ها

دیدگاه جدیدی بگذارید

Ordiban Creative